İncil (Evet 11,45-56): Meryem’in yanına gelen ve İsa’nın yaptıklarını gören birçok Yahudi ona iman etti. Ama bazıları Ferisilere gidip İsa’nın yaptıklarını anlattılar. Bunun üzerine başrahipler ve Ferisiler Yüksek Meclis’i topladılar. “Ne yapacağız? Bu adam çok işaret yapıyor. Eğer böyle devam etmesine izin verirsek, herkes O’na iman edecek. Sonra Romalılar gelip mabedimizi ve halkımızı yok edecekler”. İçlerinden biri, o yıl başrahip olan Kayafa, “Siz bir şey bilemezsiniz”, dedi. Halk için tek bir adamın ölmesinin, bütün ulusun yok olmasının daha iyi olduğunu düşünmüyorsunuz. Kayafa bunu kendiliğinden söylemedi. O yıl başrahip olan Kayafa, İsa’nın Yahudi milleti uğruna öleceğini peygamberlik ederek bildirdi. Bunu sadece Yahudiler için değil, Allah’ın dağılmış bütün evlâtlarını bir araya toplamak için de söyledi. Yahudi önderler o günden sonra İsa’yı öldürmeyi tasarladılar.
Çıkış Yuhanna 11,45-56 İncil’de bir dönüm noktasıdır. İsa’nın en çarpıcı mucizelerinden biri olan Lazar’ın diriltilmesinin ardından, insanların tepkileri insan doğası hakkında derin şeyler ortaya koyuyor — inanç, korku, siyasi ilgi ve reddedilme. Bu kısım sadece tarihsel bir olaya değinmekle kalmaz, bize sunulan hakikate nasıl karşılık verdiğimizi düşünmemizi de sağlar.
Mucizenin Etkisi: İnanç ve İnkâr
Lazar’ın diriltilmesi mucizesi gizli bir şey değildi. Olayı gören birçok kişi vardı. Bunun sonucunda bazıları İsa’ya iman etti. İman çoğu zaman Tanrı’nın eylemleriyle doğrudan karşılaşmaktan doğar — olağanüstü işaretler ya da kişisel değişim deneyimleri aracılığıyla.
Ancak herkes aynı tepkiyi vermedi. Bazıları Ferisilerin yanına gitti ve onlara İsa’nın yaptıklarını anlattı. Bu ayrıntının önemi şudur: Belli bir mucize karşısında bile, inanmamayı tercih edenler oldu.
Bu bize imanın sadece kanıtlara bağlı olmadığını gösteriyor. İnsan kalbi çok önemli bir rol oynar. Olağanüstü bir şey karşısında bile, inançlarımıza, ilgi alanlarimize ya da rahatlık bölgemize meydan okuduğunda gerçeğe direnmek mümkündür.
Otorite Korkusu: Gücün Yüksek Konuştuğu Zaman
Başkâhinler ve Ferisiler mucizeyi öğrenince Sanhedrin’i toplar. Eğer onu böyle bırakırsak, herkes ona iman edecek. Romalılar da gelip yerimizi ve halkımızı yok edecekler”
Burada çarpıcı bir zıtlık görüyoruz. Bazıları İsa’da Tanrı’nın varlığını görürken, diğerleri onu kurulmuş sistem için bir tehdit olarak görüyor. Gücünü, etkisini ve istikrarını kaybetme korkusu yetkilileri radikal bir karar vermeye zorluyor.
Bu tepki son derece güncel. Kaç kere gerçeği reddettik, netlikten yoksunluktan değil sonuçlardan korktuğundan? Değişim özveri gerektirebilir ve bu korkutucu.
Kayafa’nın Peygamberliği: Vicdansızca Söylenen Gerçekler
Bu bağlamda Başkâhin Kayafa, ‘Tüm ulusun yok olmasındansa halk uğruna tek bir adamın ölmesi daha iyidir’ diyor Bunu kendiliğinden söylemiyordu, ama. , metinde açıklandığı gibi, İsa’nın ulus için öleceğini önceden bildirdi.
Tanrı’nın daha büyük bir gerçeği ortaya çıkarmak için yanlış niyetleri bile kullanabilmesi şaşırtıcı. Kayafa siyasi terimlerle konuşuyordu — Roma’yla sorun çıkarmamak için İsa’yı öldürmek —, İsa sadece Yahudi halkı için değil, Allah’ın dört bir yana dağılmış bütün evlâtlarını bir araya toplamak için ölecekti.
Bu ikili bize, Tanrı’nın insan kusurluluğuna rağmen harekete geçtiğini öğretir. O’nun planları insanların niyetleriyle sınırlı değildir.
İsa’yı öldürme kararı: Sonun başlangıcı
O günden itibaren onu öldürmeyi planladılar Bu artık şüphe ya da gizli bir muhalefet değil — Bu gerçek bir karar.
İlginçtir ki, bu karar İsa’nın hayattaki en büyük işaretlerinden birinin ardından gelir. Lazar’ı hayata döndüren mucize, yaşamın kaynağına karşı bir ölüm komployu başlatır.
Bu paradoks çok derin: Işık, karanlığı tercih edenleri rahatsız eder. Gerçeği, maruz kaldığında, Değişime ya da atılmaya neden olabilir — ve, Bu durumda, aşırı reddedilmeye yol açtı.
İsa çekiliyor: Hazırlık zamanı
Tehlikenin farkında olan İsa oradan uzaklaşıp çölün yakınlarındaki Efraim bölgesine gider. Bu çekilme korkunun değil, anlayışın bir göstergesidir. Görevin her aşaması için bir zaman vardır.
İsa aceleyle teslim olmuyor. Tanrı’nın planı ile uyumlu hareket ederek, sessizliğin bile bu amacın bir parçası olduğunu gösterir.
Bu bize değerli bir ders veriyor: Hemen harekete geçmek her zaman en iyi yol değildir. Geri çekilmek, düşünmek ve doğru zamanı beklemek gereken zamanlar vardır.
Halkın beklentileri: Bu adam kim?
Yahudilerin Fısıh Bayramı yaklaşıyordu. Pek çok kişi törenle temizlenmek için Kudüs’e gitti. Onların arasında beklentiler büyüyor: “Ne dersiniz? Partiye gelmeyecek mi
İsa artık bilinmeyen bir figür değil. Varlığı sorular, tartışma ve beklentiler doğuruyor. Onu görmezden gelmek imkansız.
Bu soru bugün bile yankılanıyor. İsa bizim için kim? Uzakta yaşayan biri mi, tarihsel bir figür mü yoksa canlı ve değişen bir varlık mı?
Yaşam Düşünceleri
Bu ayet bizi kendi içimize bakmaya davet ediyor. Gerçekler karşısında nasıl tepki veriyoruz?
- Mucizeyi gördükten sonra inananlar gibi miyiz?
- Ya da gördükleri halde reddetmeyi seçenler gibi mi?
- Değişime açık mıyız, yoksa bir şeyi kaybetme korkusu mu bizi hapsediyor?
Yuhanna 11,45-56’da gösterildiği gibi, imanın önündeki en büyük engel işaretlerin olmaması değil, yüreğin direncidir.
Ayrıca Tanrı’nın, muhalefet eden durumları bile amaçlarını gerçekleştirmek için kullanabileceğini de hatırlatır. Reddedilmenin zaferi gibi görünen İsa’yı öldürme kararı aslında tarihteki en büyük sevgi eylemi için zemin hazırlıyordu.
Sonuç
John 11’den alıntı,45-56 bir karar çağrısı. İsa’nın önünde tarafsız kalmak mümkün değil. Varlığı bir tepki uyandırıyor — İman et ya da inkâr et.
Bize gerçeğin rahatsız edebileceğini ama aynı zamanda özgürleştireceğini öğretir. Korku bizi doğru olanı yapmaktan alıkoyabilir ama Tanrı’ya güvenmek hayatımıza yol açar. VE, Her şeyden önce, En karanlık anlarda bile, Tanrı harekete geçiyor.
Bu bölümü düşününce, Karar vermemiz gerekiyor. Direnmek mi, inanmak mı, Korkmak veya güvenmek, reddetmek ya da kabul etmek.
Ve belki de en önemli soru şu: Gerçekler önümüze çıktığında ne yapıyoruz?
Yapay zeka yardımı ile oluşturulan içerik
