“İsa tekrar tekneyle gölün karşı yakasına geçti. Orada büyük bir kalabalık O’nun etrafında toplandı. İsa kıyıda duruyordu.
O sırada havra önderlerinden biri İsa’ya yaklaştı, Adı Jairo, ve, Onu satıyorum, Ayaklarına kapandı
O’na yalvarıp yakardı: “Kızım ölmek üzere. Gelip ona dokun da şifa bulsun, yaşasın”.
İsa onunla gitti. Arkasından büyük bir kalabalık dolaşıp O’nu sıkıştırıyordu.
Orada on iki yıldır kanaması olan bir kadın da vardı
Birçok doktorun tedavisinden çok sıkıntı çekmişti, Her şeyimi harcadım, Bundan faydalanmanın bir anlamı yok, Daha da kötüye gitmeden önce;
İsa Hakkında Duymak, Arkamdan geldi, Kalabalığın içinde, Ve elbisesine dokundu. Çünkü, “Giysisine bir dokunsam şifa bulurum” diyordu.
Kanaması hemen kesildi. Kadın hastalığından kurtulduğunu bedeninde hissetti. Sonra İsa, Kendisinden erdemin çıktığını bilerek, Kalabalığa döndü, Ve şöyle dedi:
Giysilerime kim dokundu? Şakirtleri O’na, “Seni her yandan sıkıştıran kalabalığı görüyorsun. Yine de ‘Bana kim dokundu? ‘ diye mi soruyorsun? ” dediler. Ve etrafına baktı, ne yaptığını görmek için.
O zaman kadın, Ona ne olduğunu biliyordu, Korkudan titrer, Yaklaştı, Ve secdeye kapandı, Ve ona tüm gerçeği anlattım.
İsa kadına, “Kızım, imanın seni kurtardı. Selâmetle git ve derdinden şifa bul”. dedi.
İsa daha konuşurken havra önderinin evinden bazı kişiler geldi. Ona, “Kızın öldü” dediler. “Hoca’yı neden rahatsız ediyorsun? “
Ve İsa, Bu sözleri duyunca, İsa havra önderine, “Korkma” dedi, Sadece inan. Ve kimsenin onu takip etmesine izin vermedi, Peter hariç, James, ve John, James’in kardeşi.
VE, Sonra havra önderinin evine gittiler, Çılgınlığı gördün mü, Ve çok ağlayan ve sızlananlar.
Girip onlara, “Neden gürültü yapıyorsunuz? Neden ağlıyorsunuz? ” dedi. Kız ölmedi, uyuyor.
Ona güldüler, Onları dışarı çıkardık, Kızın annesi ve babasını yanına aldı, Ve yanındakiler, Ve kızın yattığı yere girdi.
VE, Kızın elini tutarak, Ona, Talita kum dedi, Çeviri:, Kızım, Sana söylüyorum, Kalk ayağa.
Kız hemen ayağa kalktı ve yürümeye başladı. On iki yaşındaydı. Kadınlar büyük bir şaşkınlıkla doldular.
İsa bunu kimsenin bilmemesi için onları sıkı sıkıya tembihledi. Sonra da kıza yiyecek bir şeyler vermelerini söyledi“.
Çerçeve 5:21-43
Günün İncilinin Önemi
Hıristiyanlar olarak Tanrı’nın Sözüne çok değer veriyoruz. Tanrı’nın Sözüne inanmak bizi kurtarır (Rm 10;17). Tanrı’nın Sözü böylece işyerinde, toplumsal yaşamda ve hatta aile ortamında dahi tüm koşullarda yaşam için rehberimiz olur. Tanrı’nın Sözüne göre yaşamayı hedef edinmeliyiz.
Haber almak istiyorum Nimetler?
Her gün, Tanrı’nın sözünden güzel bir ayet okuyun ve Babanızla konuşun.
İman takdirini aşağıda yaz
Yapay zeka yardımı ile oluşturulan içerik
