Günün İncili - Luka 20:27-38

“VE, Bunun üzerine Sadukilerden bazıları yanıma geldiler, Onlar ki dirilme yoktur derler, diye sordular

Şöyle diyorlar:, Musa bize şöyle yazdı:, Birinin kardeşi ölürse,, Kadın sahibi olmak, Hiçbir çocuk bırakmaz, Karısını kardeşi alır, Kardeşinin soyunu devam ettir.

Bir şey oldu, Evet, Yedi kardeş, Birincisi bir kadınla evlendi, İkinci kardeşi de o kadınla evlendi, O da çocukları olmadan öldü.

Sonra üçüncüsü de aynı kadınla evlendi. Yedisi de ölüp çocuk bırakmadı. En sonunda kadın da öldü.

Bu yüzden. , Kıyamet gününde, Bu kadın hangisinin karısı olacak, Çünkü her yedi kardeşin de karısı oldu. VE, İsa yanıtladı, İsa onlara şöyle dedi: “Bu çağın insanları evlenir, evlendirilir, Ve evleniyorlar

Ama gelecek dünyaya ulaşmaya layık görülenler, Ve ölülerin diriltilmesi, Evlenmeyecekler, Evlenme hakkı da yoktur

Onlar artık ölmezler. Melekler gibidirler; diriliş çocukları olduklarından Allah’ın evlatlarıdırlar.

Musa Peygamber de yanan çalıyla ilgili bölümde Rab’bi İbrahim’in, İshak’ın ve Yakub’un Allahı diye anlattı. Ölüleri dirilttiğini gösterir.

Allah ölülerin değil, dirilerin Allahı’dır. Çünkü O’nun gözünde bütün insanlar canlıdır”“.

Luka 20:27-38

Günün İncilinin Önemi

Hıristiyanlar olarak Tanrı’nın Sözüne çok değer veriyoruz. Tanrı’nın Sözüne inanmak bizi kurtarır (Rm 10;17). Tanrı’nın Sözü böylece işyerinde, toplumsal yaşamda ve hatta aile ortamında dahi tüm koşullarda yaşam için rehberimiz olur. Tanrı’nın Sözüne göre yaşamayı hedef edinmeliyiz.

Yaşayanların Tanrısı: İsa’nın unutmaya çalıştığımız geleceği açıklaması

İnsanların öğrenmek için değil, bir tartışmayı kazanmak için sorduğu sorular var. Akıllı, iyi düşünülmüş ve mantıklı görünen sorular… Ama içlerinde gizli bir niyet taşıyorlar: Tanrı’yı duvara karşı koymak, inancı soğuk düşünceye indirgemek ve mümkünse umudu inkâr etmek.

Günün İncil’i bizi böyle bir sahneye getiriyor. Bir grup, İsa’ya karışık bir soru ile yaklaşıyor. Dirilme inancını şaşırtmak ve alay etmek için kurulmuş neredeyse saçma “varsayımsal” bir dava. İmanın mantıksız olduğunu, geleceğin bir efsane olduğunu ve hayatın mezarda sona erdiğini kanıtlamak istiyorlar. İsa ‘ nın cevabı sadece mantığı çürütmüyor… Ama sonsuz yaşamın gizemi için muazzam bir pencere açıyor.

Bu pasaj çok derin, çünkü her insanın bir noktada yüzleşmesi gereken bir konuyu ele alıyor: Ölüm ve sonrası. Ama İsa bu konuda konuşmaktan korkmuyor. Otoriteyle konuşuyor. Teselli etmek için güzel bir teori sunmuyor. Bir gerçeği ortaya koyuyor: Hayat sona ermez. O ölülerin Tanrısı değildir. Tanrı yaşayanların Tanrısıdır.

Ve bu cümle her şeyi değiştirir.

1) İnanç tartışmaya dönüştüğünde: ‘Uzmanların’ tuzağı

İsa’yı sorgulamaya gelen grup, Kutsal Yazıları bilen nüfuzlu dinsel kişilerden oluşuyordu. Fakat onların bir özelliği vardı: Onlar dirilmeye inanmıyorlardı. Onlar için burada yaşamak buydu. Sonunda her şey biterdi. Gerisi abartıydı, hayal ürünüydü.

Ve sonra, bir hikaye ile gelirler: Kanun ve geleneğin şartları gereği birçok kardeşle tekrarlanan bir evlilik. Son olarak da soruyorlar: “Kıyamet gününde kadın hangisinin karısı olacak? “

Amaç çok açıktır: İmkansız bir düğüm yapmak ve dirilme fikrini saçma göstermek. Sanki şöyle diyorlar: “Eğer ölümden sonra bir hayat varsa, o zaman evlilik yasası karmaşaya döner. Öyleyse, bir dirilme yok

Bu tür tuzaklar bugün de var, sadece farklı giysilerle. Bazen de bilimi, inancı küçümsemek için bir bahane olarak kullanan biri. Bazen kendini üstün hissetmek için felsefe kullanan biri. Bazen dinle ilgili bir travma yaşadığı için kayıtsız kalıyor.

Ama İsa korkmuyor.

Kimin daha zeki olduğu oyunu oynamıyor. Dürüstçe konuşuyor: Yaptığınız hata, gökyüzünü yeryüzü mantığıyla düşünmeniz.

2) Gökyüzü, buradaki hayatın bir tekrarı değildir

İsa, dirilmede hayatın burada olduğu gibi çalışmayacağını söylüyor. Evlilik — Burada somut, insani ve tarihi bir işlevi var — aynı şekilde gerekli olmayacak, çünkü varoluş.

Bu çok büyük bir anahtar Sonsuzluk aynı değil. O yeni bir gerçeklik. Mevcut yaşamın sıkıcı bir uzantısı değil. Değişmiş, dolu bir hayat.

Pek çok insan gökyüzünden korkar çünkü sonsuzluğu sıkıcı bir şekilde hayal eder. Diğerleri ise her şeyin aynı kalması gerektiğini düşünerek bunun anlamsız olduğunu düşünürler. Ama İsa, dirilmenin bir durum değişikliği olduğunu açıklıyor.

Sanki şöyle diyordu: “Sonsuzluğu geçiciliğin kuralıyla ölçmeye çalışıyorsunuz”

Dirilme, Başka bir varoluş şekli — Ve bu bizim aramızdaki insan ilişkilerini azaltmıyor Her şeyi temizler ve yüceltir. Aşk kaybolmaz. Kendini tamamlıyor. Ortaklık bitmiyor. Mükemmel oluyor.

3) “Melekler gibisiniz” – Gerçek Anlamı

İsa diriltilenlerin “melekler gibi” olduğunu söylediğinde, bizim melek olacağımızı söylemiyor (İnsan kalır). O’nun ortaya koyduğu şey bir niteliktir: Hayat, bizi şimdi zaman ve ölümle bağlayan kısıtlamalardan kurtulmuş olacak.

Bugün kırılganlığın gölgesinde yaşıyoruz:

  • Vücut yorulur,

  • Zihnin başarısızlığı,

  • Kalbin kırılır,

  • Hayat kararsızdır,

  • Zaman akıp gidiyor.

Dirilmede bu değişir. Hayat artık tehlikede olmayacak. Ölümün artık gücü olmayacak. Bu sadece bir teselli değil, bir vaat.

Sonra İsa kesin bir cümle söyler: Diriltilenler artık ölemez.

Bu çok güçlü çünkü bütün varoluşsal kaygıların sonu. Burada sevdiğimiz her şeyin bir süresi var. Her neşe, bitme olasılığını taşır. Her kucaklamada bir ⁇ e var…”. Ama Krallık’ta hayat kesilmez.

Yani dirilme, aşkın veda edemeyeceği yerdir.

4) Diriltilmiş Çocuklar: Yeni Bir Kimlik

İsa da diriltilenlere “dirilme oğulları” diyor. Bu, dirilmenin rastlantısal bir olay olmadığını gösterir — Bir bağlılık, bir kimlik. Tanrı’ya ait olmak demek.

Burada “zamanın çocukları” olarak yaşıyoruz. Çabaların, korkunun evlatları gibi. Sürekli koşuyoruz, her şeye tutunmaya çalışıyoruz.

Fakat İsa başka bir aitliğin de olduğunu açıklıyor: Tanrı’nın gelecekteki çocukları olmak. O’nun vaat ettiği hayatın çocuğu olmak. Hayal kırıklığına uğratmayan bir umudun çocuğu olmak.

Şimdiyi yaşama şeklimizi değiştiriyor. Dirilmeye inananlar sadece yaşamaz. Cehennemden korktuğu için değil, sonsuzluğun değerini bildiği için.

5) İsa’nın Tartışması: Tanrı Arkadaşlarını Bırakmaz

İsa onların yanlış mantığını düzelttikten sonra, dirilmenin uydurma bir fikir olmadığını gösterir. Bunu atalarla bağlantılı olan Tanrı’nın ismini kullanarak yapar. Tanrı hikâyelerle, yüzlerle, ittifaklarla anlaşır.

Ve işte açıklamanın özü: Eğer Allah onların tanrısı olarak ortaya çıkarsa, o zaman onlar bozulmazlar. Allah’ın ahdi boşa gitmez. Tanrı birini adıyla çağırıp sonra da atmaz.

Dirilme sadece “yeniden yaşamak” değildir. Tanrı’ya sadık olmakla ilgili. Tanrı’nın sadakatinin ölümden daha güçlü olması hakkında.

Sorunumuz, insanların ölümü son nokta olarak düşünmesi. Fakat İsa, Tanrı’nın ölümü bir virgül olarak gördüğünü açıklıyor. Acının küçük olduğu için değil, kesin olmadığı için.

6) Tanrı ölülerin değil, yaşayanların Tanrısıdır

Bu cümle hep yankılanıyor. Basit, dürüst ve güçlü.

Aynı anda bize iki şey öğretiyor:

  1. Tanrı için hayat bitmiyor.

  2. O ‘ nunla olan ilişkimiz herhangi bir mezardan daha güçlüdür.

Eğer Tanrı yaşayanların Tanrısıysa, her şey değişir:

  • Ölüm evrendeki en büyük güç değildir.

  • Keder, hikâyenin sonu değildir.

  • Özlem boşlukta bir çığlık değildir.

  • Umut kendini kandırmaz.

Bu yüzden bu pasaj çok teselli edici. Birini kaybetmenin acısını ortadan kaldırmaz. Ama acıyı bir kesinliğe yerleştirir: Hayat Tanrı’da saklıdır.

Ve Tanrı’da bir şey saklandığında, kaybolmaz.

7) Sadukilerin Tehlikesi: Ufuksuz Bir Yaşam

İsa’yı sorgulayan grup çok modern bir ayartmayı temsil ediyor: sonsuzluk yokmuş gibi yaşamak. Belki kelimelerle değil ama seçimlerle.

Çünkü “inanıyorum” diyebilir ve aslında her şey burada olduğu gibi yaşayabilirsiniz. Sığ bir maneviyatla yaşamak. Derinliksiz, gerçek umutsuz ve geleceğe dair görüşsüz olmak.

Dirilme inancımızdan ayrıldığında, manevi yaşam ahlakiye dönüşür ya da terapiye. İman sadece “iyi bir insan olmak” olur. Tabii ki iyi olmak önemlidir. Ama İncil bundan daha fazlası. İncil yeni bir hayatın, kesin zaferin ve sonsuz gerçekliğin habercisidir.

Dirilme olmadan her şey kısa sürer:

  • Bağışlamak zorlaşır (Çünkü buna değmez),

  • Hayırseverlik zaman kaybı olur,

  • Sadakat, aptalca bir şeye dönüşür,

  • Umut romantikleşir.

Dolayısıyla, dirilme bir inanç ayrıntısı değildir. Bu bir temel.

8) Bu ayet acı çekenlere ne diyor?

Bu İncil’de yas tutanlar için gizli bir kucak var. Birini kaybetmiş olanlar, ölümden korkanlar, varoluşsal kaygıyla yaşayanlar. .

Çünkü İsa dirilmekten “belki” olarak söz etmiyor. Kesinlikle konuşuyor. Tanrı’daki yaşamın yok edilemeyeceğini gösteriyor.

Bu, ölümün son sözü söylemediği anlamına geliyor:

  • Annene, babana, oğluna, arkadaşına,

  • Hikayesi,

  • Aşkın,

  • Gözyaşları.

Tanrı görür. Tanrı toplar. Allah korusun. Allah diriltir.

Ve bu ucuz bir şiir değil. Hıristiyanlığın temelidir.

9) İncil’i Günlük Yaşamınızda Nasıl Uygulayabilirsiniz?

Dirilme sadece yaşamın sonunu düşünen bir fikir değil. O bir yaşam tarzı bugün.

İşte bu umutla yaşamanın bazı somut yolları:

1. Daha az korkuyla yaşayın.
Hayat sona ermiyorsa, son bir soluk gibi her şeye tutunarak yaşamak zorunda değilsin. Bu sorumsuzluk değil, güven.

2. Sonsuzluğa yatırım yap.
Sevgiyle yaptığın şey boşa gitmez. Tanrı için yaptığın şey kalıcıdır.

3. Özgürce sevmeyi öğren.
Dirilme sana aşkın mülk olmadığını öğretir. Aşk paylaşmadır. Ve ortaklık bitmiyor.

4. Acıya başka bir açıdan bak.
Acı, Tanrı’nın yokluğunu göstermez. Çoğu zaman yolun bir parçasıdır. Ama bu bir son değil.

5. Gidenler ve kalanlar için dua et.
Hıristiyan inancı sadece ‘hevesle hatırlamak’ değil, umutla güvenmektir.

10) Önemli mesaj: Ölüm evreni yönetmiyor

Sonunda, bu İncil bize nefes alma şeklimizi değiştiren bir güven verir:

Ölüm evreni yönetmiyor — Tanrı yönetir.

Tanrı yaşayanların Tanrısıdır.

Bu demek oluyor ki,:

  • Sen boşuna yaratılmadın,

  • Boşlukta yürümüyorsun,

  • Sen bir kaza değilsin,

  • Sen hayata çağrıldın.

Ve İsa bunu söylediğinde, teselli için dini bir fikir sunmuyor. Tanrı’nın yüreğini açığa vuruyor: terk etmeyen, kendi halkından ayrılmayan bir kalp.

Herşey O ‘ nun için canlıdır.

11) Son bir çağrı: Sadece buradaymış gibi yaşamayın

Bu İncil’de bir çağrı var: Kısa görüşlü olmayın. Sadece anlık için yaşama. Sadece hayatta kalmak için yaşamayın.

Yaşasın Tanrı. Umutla yaşayın. Kalbinde gökyüzüyle yaşayın.

Çünkü Tanrı yaşayanların Tanrısıdır:

  • daha kolay bağışlar,

  • Daha anlamlı bir şekilde acı çekiyor,

  • Daha cesurca seversin,

  • Karanlıkta umutsuzluğa kapılmayın,

  • Fırtınalarda kaybolmaz.

Dirilme acıyı değil, umutsuzluğu giderir.

Hepsi bu.

Bu kelime bugün bize Hıristiyanlığın en basit ve güçlü umudunu geri versin: Hayat sona ermez, çünkü Tanrı yaşayanların Tanrısıdır.

Haber almak istiyorum Nimetler?

Her gün, Tanrı’nın sözünden güzel bir ayet okuyun ve Babanızla konuşun.

 

Yayınlanan: dezembro 30, 2019
Yapay zeka yardımı ile oluşturulan içerik
Yazar Hakkında

Gino

Sonraki İçerik

Amanda

yöneticisi