Günün İncili - Luka 19:1-10

“İsa Eriha şehrinden geçiyordu. Orada Zekarya adında bir adam vardı. Vergi tahsildarlarının başıydı; çok zengindi.

İsa’nın kim olduğunu görmek istiyordu, ve yapamadım, Kalabalık yüzünden, Kısa boyluydu.

Bunun üzerine önden koşup bir incir ağacına çıktı. İsa’yı görmek için ağaca tırmandı, çünkü İsa oradan geçecekti.

Ve İsa oraya geldiğinde, Yukarı bakıyor, Ona baktı ve, “Zacchaeus” dedi, Çabuk in, Çünkü bugün senin evinde kalmalıyım.

VE, Çabuklaşırcasına, Düştü, Onu memnuniyetle karşıladı.
VE, Hepsini satıyorum, Şöyle mırıldandılar:, Günahkâr bir adama konuk olmak için içeri girdiğini söyledi.

VE, Zakkay ayağa kalktı, Ben de dedim ki, “Efendim, Sahip olduklarımın yarısını fakirlere veriyorum, Birini hayal kırıklığına uğratmış olabilirim, Dört katını geri vereceğim.

Bunun üzerine İsa şöyle dedi: “Bugün bu eve kurtuluş geldi, çünkü bu adam da İbrahim’in oğlu.

İnsanoğlu kaybolanı arayıp kurtarmak için geldi. ‘“.

Luka 19:1-10

Günün İncilinin Önemi

Hıristiyanlar olarak Tanrı’nın Sözüne çok değer veriyoruz. Tanrı’nın Sözüne inanmak bizi kurtarır (Rm 10;17). Tanrı’nın Sözü böylece işyerinde, toplumsal yaşamda ve hatta aile ortamında dahi tüm koşullarda yaşam için rehberimiz olur. Tanrı’nın Sözüne göre yaşamayı hedef edinmeliyiz.

Luka 19:1-10 İncil’in en etkileyici ve sinematik anlatılarından biridir. İsa’yı görmek için bir ağaca tırmanan Zakkaos adlı küçük adamın hikayesi — Ve sonunda İsa’nın onu uzun zamandır gördüğünü öğrenir. Kısa ama çok yoğun bir metin. Günah, utanç, sosyal dışlanma, manevi arzu, iğrenç lütuf, somut meyvelerle tövbe ve son olarak Mesih’in görevinin kalbini özetleyen cümle: İnsanoğlu kaybolanı arayıp kurtarmak için geldi

Zakkay’ın öyküsü o kadar ünlü ki, “çocuk masalı” olarak nitelendirilme tehlikesi var (Ağaçtaki kısa adam), Aslında Yeni Ahit ‘ in en teolojik olarak güçlü sahnelerinden biridir. Dikkatle inceleyelim, çünkü her ayrıntı amaçlıdır.


1) Bağlam: İsa haç yolunda ve Eriha’dan geçiyor

İsa Eriha şehrine girip oradan geçiyordu (Luka 19:1)

Jericho sıradan bir şehir değil. Kudüs’e gidenler için önemli bir rota üzerinde bulunuyor. Ve Luka artan bir gerilim inşa ediyor: İsa Yeruşalim’e gidiyor, orada reddedilecek, acı çekecek ve ölecek — Ama yol boyunca, insanları cerrahi hassasiyetle kurtarmaya devam ediyor.

Yani, metin çarmıha gerilmeden önceki “tatlı bir ara” değil. Merkezi görevin bir parçasıdır. İsa çarmıha gidiyor, ama yürürken de haçın ne anlama geldiğini gösteriyor: Tanrı, geri alınamayacağı düşünülen insanların hayatlarına girer.

Eriha ayrıca ticaret ve para dolaşımı ile zengin bir şehir olarak da biliniyordu. Ve tam da bu ortamda, paranın en çirkin tarafını temsil eden bir karakter ortaya çıkıyor: Vergi toplayıcılarının başı.


2) Zakkay kim? Neden bu kadar nefret ediliyor?

“İşte orada Zakkay adında bir adam vardı. Vergi tahsildarlarının başıydı ve çok zengindi (Luka 19:2)

“Publikan” sözcüğü vergi tahsildarı anlamına gelir, ama o zamanki Yahudi düşüncesinde bundan çok daha fazlasıdır.

Vergi tahsildarları Roma İmparatorluğu için çalışan Yahudilerdi. Kendi halklarından vergi topluyorlardı ve çoğu kez ihtiyaçtan fazlasını alıyorlardı. Bu da onları:

  • Yabancı baskının destekçileri

  • Haksızlık şüphesi

  • kirli (Diğer milletlerle sürekli iletişim kurarak)

  • Toplumsal olarak hor görülenler

Eğer halkın bir vergi tahsildarına karşı hissettiği duyguları hayal etmek istiyorsanız, + İzleyici + Kötü + Gücünü kötüye kullanan.

Ve Luka sadece Zakkay’ın vergi tahsildarı olduğunu söylemiyor. Öyle olduğunu söylüyor Şef vergicilerden. Bu da demek oluyor ki, o sistemin tepesindeydi. Ve tamamlamak için: Zengin.

Yazı şimdiden şöyle bağırıyor: “Bu adam birçok insanın hikayesindeki kötü adam”

Fakat beklenmedik bir ayrıntı ortaya çıkıyor.


3) Her şeyi değiştiren arzu: İsa’yı görmek istiyor

Zakkay İsa’nın kim olduğunu görmek istedi (Luka 19:3)

Bu cümle basit ama son derece önemlidir. Luke şöyle diyebilirdi: “Zacchaeus, İsa’nın kim olduğunu duymuştu”.

Bu neyi gösteriyor?

  • Zakkay merak ediyordu, evet.

  • Ama büyük ihtimalle onun da bir boşluğu vardı.

  • Belki ahlaki bir rahatsızlık, belki de suçluluk duygusu.

Sanki içinden bir ses, “O adamı görmem gerek”. diyor

Ve bu çok insancıl: Bazen insanlar para, güç ve statüyle doludur… Ama barış içinde değil. Ve İsa’yı duyduğunda, bir şeyler uyanıyor.

Sadece bir sorun var:

Fakat kısa boylu olduğu için kalabalıktan dolayı onu yakalayamadı (Luka 19:3)

İşte burada ünlü bir unsur ortaya çıkıyor: kısa boyluydu.

Ama dikkat edin: Luka bunu sadece fiziksel olarak anlatıyor olabilir, ama aynı zamanda mecazi anlamda da kullanıyor. Zakkay ahlaken halkın gözünde “küçük” bir adamdır. Toplumsal açıdan küçüktür. Parası olmadığı için değil, şerefi olmadığı içindir. O, finansal hiyerarşinin tepesinde olmasına rağmen kamuoyu itibarının altındadır.

İsa’yı göremiyor çünkü kalabalık onu engelliyor. Bu da sembolik:

Bazen bir insanın İsa’yla arasındaki en büyük engel Dindar kalabalığın kendisi.


4) Neredeyse aşağılayıcı bir hareket: koşuyor ve ağaca tırmanıyor

Bunun üzerine İsa’yı görmek için önden koşup bir incir ağacına çıktı. Çünkü İsa o yoldan geçiyordu (Luka 19:4)

Bu sahne inanılmaz. Zengin, güçlü ve vergi tahsildarlarının başı… Sokakta koşup bir ağaca tırmanarak. Bu kültürde saygın bir yetişkin için utanç vericiydi.

Ama Zakkay’ın umurunda değil.

Onun İsa’ya olan arzusu, görünüşü koruma ihtiyacını aşar.

Ve harika bir ayrıntısı var: Stratejik bir pozisyon seçer. Önüne koşuyor, yolunu tahmin ediyor, yukarı çıkıyor ve bekliyor.

Yani sadece meraklı değil, amaclıdır. Zakkay elinden gelenin en iyisini yapıyor.

Ve bu büyük bir manevi ders: Birçok insan İsa’yı bulmak istiyor, ama onların yolundan gelmesini istiyorlar. Zaqueus hareket ediyor. Çok çaba harcıyor. Aptalca görünme tehlikesi var.

İman, itirafta bulunmadan önce genellikle bir hareket olarak başlar: “Seni görmem gerek”


5) Dönüştürücü bakış: İsa durur ve Zakkay’ı adıyla çağırır

İsa oraya varınca yukarı baktı ve adamı gördü. “Zakkaos, çabuk aşağı in! ” dedi. Bugün senin evinde kalmak istiyorum (Luka 19:5)

İşte bu bir dönüm noktası. Şimdiye kadar, Zakkay İsa’yı görmeye çalışıyor. Şimdi, İsa gösterir ki O zaten bakıyordu Zacchaeus.

İsa durdu.
İsa yukarı bakıyor.
İsa adıyla çağırıyor.
İsa bizi evine davet ediyor.

Bu pek çok açıdan iğrenç.

a)) İsa adıyla çağırıyor

İsa onun ismini nasıl biliyordu? Metinde açıklanmıyor. Ama Lucas bunun gücünü hissetmemizi istiyor:

Zakkay bir ağaçta saklandığını sandı, isimsiz bir gözlemci gibi. Ama İsa onu çağırır ve şöyle der: “Seni tanıyorum. Seni görüyorum

İncil bu: İnsanlar Tanrı’nın bizi görmediğini düşünüyor, ya da O’nun sadece kötülüğümüzü gördüğünü sanıyorlar. Ya da Allah’ın yalnızca uzakta olduğunu düşünüyorlar. Ama İsa görür ve çağırır.

b)) İsa bizi evine davet ediyor

Orta Doğu kültüründe, birileriyle yemek ve evine girmek yakınlık ve kabul anlamına geliyordu. Bu sosyal bir ziyaretten çok daha fazlasıydı. Halka açık bir mesajdı: “Bu kişiyle ilişkim var”

Ve İsa bunu tüm şehrin hor gördüğü bir adamla yapmayı seçti.

c)) Bugün

“Bugün” kelimesi Luka’da çok önemlidir. Kararlı anlarda ortaya çıkıyor:

  • Bugün bir kurtarıcı doğdu

  • “Bugün bu yazı yerine geldi”

  • “Bugün benimle cennette olacaksın”

  • Bugün senin evinde kalmak istiyorum

Bugün lütuf zamanı. Yarın değil. Her şeyi tamir ettiğinde değil. Bugün.


6) Zakkay’ın Anlık Cevabı: Sevinçli ve Hazır

Zakay hemen aşağı indi, İsa’yı sevinçle karşıladı (Luka 19:6)

Bu sevinç, derin bir şeyin gerçekleştiğinin işaretidir. Zakkay korkudan ya da utançtan aşağı inmiyor. Sevinçle iniyor.

Bu çok güçlü: sosyal dışlanma geçmişi olan bir adam İsa’da kabul görüyor ve sevinçle yanıt veriyor.

Sevinç, Tanrı’yla gerçek bir buluşmanın belirtisidir. Bu yüzeysel bir sevinç değil; görüldüğünün ve kabul edildiğinin mutluluğu.

Ama kalabalık hoş görmüyor.


7) Kamu yargısı: “Bir günahkârın evine gitti”

Bunu gören herkes söylendi: “Gelin, günahkâr bir adamın evine misafir oldu! ” (Luka 19:7)

İşte kutsallıkla ilgili iki görüşün çarpışması:

  • Kalabalığın kutsallığı: Günahkârın kendisinden ayrılması, kirlenmemesi için.

  • İsa’nın kutsallığı: Suçluya yaklaşmak, onu dönüştürmek.

Halk, Zakkay’ı genel anlamda değil “günahkar” olarak adlandırıyor (Herkesin olduğu gibi), “O bir tür insandır”. İşe yaramaz bir durum.

Ve onlar Zakkay’ı sorgulamıyorlar; İsa’yı soruyorlar.

Aynı şey bugün de geçerli: İsa din standartlarına uymayan insanlara yaklaştığında, birçok kişi O’nun geçici olduğunu düşünüyor. Ama İsa’nın bir anlamı var. O gülüyor — Ve gerçek lütuf değişim yaratır.


8) Tövbe Meyvelerini Verir: Geri Dönme ve Radikal Cömertlik

Sonra Zekeriya ayağa kalktı ve şöyle dedi: “Efendim, bak! Sahip olduklarımın yarısını yoksullara veriyorum (Luka 19:8)

Bu ayet saf altındır. Çünkü gerçek pişmanlığın ne olduğunu gösterir.

“Affedersin” demiyor
“Ben böyleyim” demiyor
“Tanrı yüreğimi biliyor” demiyor

Harekete geçiyor.

a)) Yarısı fakirlere

Bu çok radikal. Zenginliğin güvenlik ve statü ile eşanlamlı olduğu bir kültürde, yarısını vermek para putundan koptuğumuzu gösterir.

Bağışlanmayı satın almıyor. Toplantıya yanıt veriyor.

b)) Dört kat geri ödeme

Eski Ahit’te, hırsızlık olaylarında durumlara bağlı olarak tazminatın birden fazla kapsamı olabiliyordu. Dört kez ciddi bir bağlılık gösterir.

Zacchaeus, “Kötülüğü telafi edeceğim” diyor

Ve bu çok güzel çünkü kurtuluşun sadece manevi bir duygu olmadığını gösteriyor; ekonomik, etik, sosyal adalet ve tazminat ile de ilgilidir.


9) İsa’nın Son Sözü: Kurtuluş, Sahiplik ve Görev

İsa şöyle dedi: “Bugün bu eve kurtuluş geldi, çünkü bu adam da İbrahim’in oğlu. Çünkü İnsanoğlu kaybolanı arayıp kurtarmak için geldi” (Luka 19:9-10)

Burada İsa olayı yorumluyor.

a)) Bugün bu eve kurtuluş geldi

Kurtuluş sadece bireysel değil, evin içine girer. Zakkay’ın dönüşümü çevresindekilerin yaşamını değiştirecekti. Aile, işçiler, komşular, cömertlikten yararlanan yoksullar, yardım görenler.

b)) O da İbrahim’in oğlu

Bu halkın önyargılarına doğrudan bir darbe.

Onlar, Zakkay’a sahip olma hakkını kaybetmiş gibi davrandılar. İsa, “Bu adam da İbrahim’in oğlu

Yani, o Tanrı’nın halkına aittir — Kusursuz olduğunuz için değil, tövbe ettiğinizden dolayı kurtuldunuz.

c)) “Kaybolanı aramak ve kurtarmak”

İncil’in özeti bu.

İsa sadece ahlak öğretisi vermek için gelmedi.
O sadece dini değiştirmek için gelmedi.
Kaybolanları almaya geldi.

Ve Zakkay, kayıpların portresi:

  • Zengin ama boş

  • Güçlü ama hor görülen

  • Para ile korunuyor, ama barış yok

  • Şehirde ünlü bir isim, ama gizli bir ruhu var

Ve İsa onu bulur.


10) Günümüzdeki Uygulamalar: Luka 19:1-10 bizi karşılaştırıyor?

1) İsa, kimsenin görmek istemediği şeyleri görür

Kalabalıklar Zakkay’ı görmezden gelmek ya da onu bir “günahkâr” örneği olarak kullanmak istiyordu. İsa görür ve adıyla çağırır.

Bu, kendini işaretlenmiş hisseden herkes için umut verici.

2) İsa’nın lütfu izin değil, dönüşümdür

İsa, Zakkay’ın evine onun haksızlığını onaylamak için gitmiyor. Kalbini değiştirmek için oraya git. Değişiyor. Ve işareti de geri ödeme ve cömertlik.

Hiçbir şeyi değiştirmeyen bir şaka, eğlence değil; anestezi.

3) Gerçek Tövbe Etkin Sonuçlar Verir

Zakkay güzel bir konuşma yapamaz. Uygulamasını değiştiriyor.

İncil çalıyor:

  • Parayla nasıl başa çıkıyorsun

  • İnsanlara nasıl davranıyorsun

  • Zararı nasıl onarıyorsun

  • Gücünü nasıl kullandığını

4) Rahmet ‘yanlış insanlara’ ulaştığında kalabalıklar hâlâ homurdanıyor

Her zaman bir tür dindarlık olacaktır. Bu da cezalandırmayı restorasyona tercih eder.

Ama İsa kişiyi geri kazanmayı tercih eder.

5) Bugün kurtuluş vakti

İsa, “Değiştiğini kanıtladığında sana geleceğim” demedi
Önce o gitti.
Değişim daha sonra geldi.

Bu manevi performansın mantığını bozar.


Sonuç: Ağaç, isim ve ev

Luka 19:1-10 bize üç unutulmaz görüntü veriyor:

  • Ağaç, Bir adam İsa’yı uzaktan görmeye çalışıyor.

  • İsmi, İsa sizi çağırır ve içinizi gördüğünü gösterir.

  • Ev, Kurtuluş geldiğinde, hayat değişiyor.

Zakkay izleyeceğini düşünerek yukarı çıkıyor.
Seçildiğini keşfederek aşağı iner.

İncil’in güzelliği de bu. İnsanların Tanrı’yı aradığını düşünüyorlar… Ama aslında bizi arayan Tanrı’dır.

Ve O’nu bulduğunda, sadece bağışlamaz; diriltir. Aitliği geri veriyor. Paranın gücünü kırıyor. Zararları onarmayı öğretir. Ve nefret edilen bir adamı, hiç kimsenin umutsuz olmadığını gösteren canlı bir işarete dönüştürür.

İnsanoğlu kaybolmuş olanı aramaya ve kurtarmaya geldi.

Haber almak istiyorum Nimetler?

Her gün, Tanrı’nın sözünden güzel bir ayet okuyun ve Babanızla konuşun.

Yayınlanan: dezembro 23, 2019
Yapay zeka yardımı ile oluşturulan içerik
Yazar Hakkında

Gino

Sonraki İçerik

Amanda

yöneticisi