Günün İncili - Luka 17. bölüm:7-10

“”Eğer arazide çalışan ya da çobanlık yapan bir köleniz varsa, tarladan döndüğünde ona, ‘ Hemen gel sofraya otur ‘der misiniz?
Ve ona önce şunu söyleme:

Yemeğimi hazırla, Ve seni bağlar, Yemeği yiyip içene kadar bana hizmet et, Sonra sen mi yiyip içeceksin?

Buyruğunu yerine getirdiği için köleye teşekkür eder mi? Sanmıyorum.

Siz de öyle, Size emredilen her şeyi yaptığınızda, De ki: “Biz, değersiz kullarız”, Çünkü sadece yapmamız gerekeni yaptık“.

Luka 17:7-10

Günün İncilinin Önemi

Hıristiyanlar olarak Tanrı’nın Sözüne çok değer veriyoruz. Tanrı’nın Sözüne inanmak bizi kurtarır (Rm 10;17). Tanrı’nın Sözü böylece işyerinde, toplumsal yaşamda ve hatta aile ortamında dahi tüm koşullarda yaşam için rehberimiz olur. Tanrı’nın Sözüne göre yaşamayı hedef edinmeliyiz.

O Günün İncili, Luka 17:7-10 İsa’nın bizi evrenin merkezinden uzaklaştırmak için kullandığı ayetlerden biri — ve Tanrı’yı doğru yere koyalım. Kısa bir pasaj ama son derece kışkırtıcı, çünkü Hizmet, Alçakgönüllülük, itaat, Şükran Ve en önemlisi, çok yaygın bir ruhsal tuzakla ilgili: Ödül ve övgü almak istemek.

Bu, İncil’in en ego karşıtı kısımlarından biri. İşte bu yüzden bugün ona çok ihtiyacımız var. Çünkü her şeyin takdir üzerine kurulu olduğu bir çağda yaşıyoruz: beğeniler, onaylamalar alkışlar, geri bildirimler, duygusal dönüşler. Maneviyat bile, görüldüğü, ödüllendirildiği ve kutlandığı bir yer haline gelebilir.

Ve İsa, gururumuzu masaj etmekle ilgilenmeyen bir kelimeyle geliyor. Kalbi özgürleştirmek için geliyor.

Luke 17’de yavaşça yürüyelim:7-10, çünkü bu Günün İncili Tanrı’ya hizmet etme şeklinizi değiştirebilir — Ayrıca beklentilerle, hayal kırıklıklarıyla ve manevi gururla nasıl başa çıktığınızı da.


1) Arka Plan: İsa öğrencilerine iman ve bağışlama hakkında bir ders veriyor

Luka 17. bölüm 7. ayetten başlamıyor. İsa daha önce günahlara, bağışlamaya ve imana değindi. Hatta öğrenciler, “İmanımızı artır” diye yalvarırlar. Sonra İsa gerçek imanın devasa olması gerekmediğini öğretir; bir hardal tanesi kadar olsa bile gerçek olmalı.

Ve hemen sonra, bu örneği sunuyor.

Başka bir deyişle, İsa öğrenci yapma yolunun inşasını yapıyor. Tanrı’yı takip etmenin ne anlama geldiğini gösteriyor:

  • Ego ile başa çıkmak

  • Bağışla

  • Güvenmek

  • İtaat et

  • Hizmet etmek

Ve hizmet etmek, kalbi en çok açığa çıkaran şeylerden biridir. Çünkü hizmet iki şekilde yapılabilir:

  1. Aşk için

  2. Tanınmak için

İsa bizi sevgisinden dolayı hizmetimize yönlendirmek istiyor.


2) Hizmetkâr örneği: Doğrudan ve rahatsız edici bir dil

İlk olarak şunu kabul etmeliyiz: İsa burada köleler ve efendilerden oluşan bir toplumsal yapının bulunduğu eski dünyayı anlatıyor. Bugün bu bizi rahatsız ediyor ve haklı olarak. Fakat İsa, köleliği ahlaki olarak savunmuyor. Ruhi bir noktayı göstermek için o dönemde yaygın olan bir durumu kullanıyor: öğrencilik ve alçakgönüllülük arasındaki ilişki.

Metnin mantığı şu::

  • Tarlada çalışan bir hizmetçi.

  • Eve dön.

  • “Tebrikler, şimdi otur ve dinlen” yerine ona başka bir iş veriliyor: Efendimizin yemeğini hazırlamak.

  • Efendiniz yedikten sonra, hizmetkârınız yiyor.

Ve İsa şunu soruyor: “Eğer o, görevini yerine getirdiyse ona teşekkür eder miydin? “?

O zamanki toplumsal mantıkla, cevabı şuydu: Hayır.

Sonra İsa şöyle diyor: “Siz de öyle yapın”…”

Amaç hizmetçiyi insanlıktan çıkarmak değil. Amacımız. Öğrencinin egosunu merkeziyetsizleştirmek.


3) Alkış bekleyerek hizmet etmenin tehlikesi

İsa’nın burada kestiği büyük tuzak şudur::

Doğru olanı yapmak ve Tanrı’nın bize bir şey borçlu olduğunu düşünmek.

Bu, itiraf etmek istediğimizden daha sık oluyor.

İnsanlar şöyle düşünüyor::

  • “Dua ediyorum, o zaman Tanrı bana istediğim şekilde cevap vermeli”

  • Kilisede hizmet ediyorum, bu yüzden hayatım o kadar zor olamaz

  • Ben sadık biriyim, o yüzden daha fazlasını hak ediyorum

  • Ben iyilik yapıyorum, bu yüzden bana daha iyi davranılmalı

  • “İnsanlara yardım ediyorum, o yüzden Tanrı beni ödüllendirmeli”

Bak, böyle düşünmek insana özgü bir şey. Ödül istemek doğaldır. Fakat İsa, bu düşüncenin sabit bir tutum haline geldiğinde, Krallığı henüz anlamayan bir yüreği ortaya koyduğuna işaret ediyor.

Çünkü Krallık bir alışveriş ilişkisi değildir:
Ben yaparım, Tanrı ödüllendirir

Krallık sevgi ve efendilik ilişkisidir:
“Tanrı’dır. Ben bir öğrenciyim

Ve öğrencilik sevgi dolu itaattir — Pazarlık yok.


4) “Yemeğimi hazırla, kuşağını sar ve bana hizmet et”

Bu kısım çok gerçektir: Hizmetçi tarlada çalışmış. Artık yoruldu. Terledi bile. Ve yine de daha fazla hizmet etmek zorundasın.

Bu, çoğu zaman unutulan bir öğrencilik boyutundan bahsediyor: Uygun değilken bile sadakat vardır.

Tanrı’ya hizmet etmenin rahatlık verdiği zamanlar vardır. Çok güzel. Çok hoş. Ama bazen hizmet etmek:

  • Yorulduğunuzda inancınızı koruyun

  • Kimse görmediğinde iyilik yapmayı sürdürmek

  • Kolay olabilecekken sadakatini korumak

  • Bir şey hissetmediğin zaman bile dua et

  • Çok az şeyiniz olsa bile yardım edin

  • Acı çekerken bile affetmek

Luka 17. bölüm:7-10 buna değinir: Krallık hizmeti sadece duygudan değil, taahhütten kaynaklanır.

Ve gerçek bağlılık alkışlara dayanmaz.


5) “O kuluna şükreder mi? “: İncil Şok

Burada İsa bizi harekete geçiren bir soru sorar, çünkü her şey için şükran talep eden bir dünyada yaşıyoruz.

Dikkat: İsa minnettar olmamamız gerektiğini söylemiyor. Minnettar olmak güzel bir duygu, Kutsal Kitap da bunu yapmamızı söyler.

İsa’nın yaptığı farklıdır Tanrı ile ilişkimizde, O’na bir iyilik yapmış gibi davranmamalıyız.

Çünkü Tanrı’nın bize ihtiyacı yok.

Ona ihtiyacımız var.

Tanrı’ya hizmet ettiğimde, evrenlerin efendisi için bir iyilik yapmıyorum. Ben mesleğimi yaşıyorum. Bir çağrıya cevap veriyorum. Ben mantıklı bir şeye giriyorum.

İsa bu kibirli tavırları kesip atıyor:

“Tanrı bana sahip olduğu için mutlu olmalı”

Bu zor ama özgürleştirici.


6) ‘Siz de öyle yapın’: İsa doğrudan öğrencilerine uyguluyor

Bu “sen de” bir dönüştür. İsa diyor ki: “Siz hikâyenin merkezi değilsiniz”

Öğrencinin itaat ettiği için kendini özel hissetmemesi gerektiğini öğretiyor. İtaat etmek en azı.

Ve bu rahatsız edici, çünkü özel hissetmek isteriz.

Ama İsa’nın ne yaptığını fark edin: O, öğrenciyi çocuk mantığından çıkarıyor (Bak ne yaptım) ve olgun bir mantığa yönlendiriyor (Bu Tanrı’da benim bir parçam).

Olgunlaştığında, her şey için alkışlanmana gerek kalmaz. Doğru olanı, doğru olduğu için yaparsın. Sevdiğin için hizmet ediyorsun. İtaat ediyorsun çünkü güveniyorsun.

Olgunlaşmış bir kalp anlık ödüllerle yaşamaz.


7) “Hiçbir işe yaramaz köleyiz” – Bu cümlenin gerçek anlamı

Bu cümle muhtemelen metindeki en zor olanıdır:

Biz sadece yapmamız gerekeni yaptık

Pek çok insan “faydası yok” der ve kendini değersiz hisseder. İsa sanki “Siz bir hiçsiniz” diyor gibi.

Orijinal anlamda, Değersiz ya da Ödeme yapma hakkı yok. Yani, bir hizmetkâr ödül talep edemez.

Önemli olan,:

Biz Allah’tan bir şey istemeyiz. Biz sadece kendi payımıza düşeni yaptık

Bu kişinin değerini düşürmez. Aksine, insanı doğru yere yerleştirir. Alçakgönüllülük yerine, kalbin dinlendiği yere.

Çünkü Tanrı’yla pazarlık yapmadığımı anladığımda, geri dönüş için can atmayı bırakıyorum.

Ve ücret almayı bıraktığımda, bedava almaya başlıyorum.


8) Özgürlüğün Yolu Alçakgönüllülük

Bu İncil, sert olmasına rağmen derin bir özgürlüktür.

Neden biliyor musun? Çünkü acılarımızın çoğu görünmeyen beklentilerden kaynaklanır.

İnsanlar acı çekiyor çünkü:

  • Tanınmayı umuyordu ve almadı

  • Şükran bekliyordum ama gelmedi

  • Geri dönmeyi bekliyordum ama olmadı

  • Değerlendirilmeyi bekliyordu ve göz ardı edildi

  • Ödül bekliyordum ve hayat zorlaştı

İsa diyor ki: “Geriye dönmek için yaşamayın. Krallık için yaşa

Bu, haksızlığı pasif bir şekilde kabul etmek ya da istismarlara göz yummak anlamına gelmez. Bu da demek oluyor ki, içinizde alkışların esiri olmuyorsunuz.

Alçakgönüllü hizmet gerçek kalmak için görülmemesi gereken bir hizmettir.


9) Ne Luke 17:7-10 Tanrı Hakkında Öğretiyor?

Bu ayet de bize Tanrı hakkında bir şeyler anlatıyor.

Tanrı Efendimizdir. Tanrı egemendir. Tanrı bir ödül makinesi değildir. Tanrı Baba’dır, adaletlidir ve iyidir ama O kontrol edilemez.

Tanrı’ya hizmet ettiğimde, O’nun tam olarak istediğim şeyi yapmasını beklerken, Tanrıyı bir araç yapmaya çalışıyorum.

İsa bizi Tanrı’ya bir alet olarak değil, Tanrı gibi tapınmaya çağırıyor.

Ve gerçek aşkın temeli budur:.

Tanrı ‘ ya hizmet etmek, O ‘ nunla oynamak değildir.

Tanrı’ya hizmet etmek, anlamadığım zamanlarda bile O’na güvenmek demektir.


10) Bu İncil’i Günümüzde Nasıl Uygulayabiliriz

Luka 17. bölüm:7-10 güzel bir yansımadan çok daha fazlası. Gündelik bir duruş için bir davet.

İşte bazı manevi uygulamalar:

1) Hesaba Katmadan Hizmet Et

İyilik yap, ama puan toplama.

2) Kimse görmediğinde bile doğru olanı yap

Tanrı görür. Bu kadarı yeter.

3) Tanrı’yı para olarak kullanmayı bırak

İtaat nimet getirmez. İtaat Sevginin Karşılığıdır.

4) Hayal kırıklığı geldiğinde kalbini çalıştır

Tanınmadığınız için hayal kırıklığına uğradıysanız, kendinize şöyle sorun:
Sevgiyle hizmet ettim… Ya da alkışla?

5) Alçakgönüllülükle Dua Edin

“Tanrı’ya güvenirim” yerine,.


11) Luka 17’de ilham edilmiş bir dua:7-10

Tanrım, yüreğimi temizle.
Kabul ediyorum ki çoğu zaman karşılığını, tanınmasını ve ödüllendirilmesini bekleyerek hizmet ederim.
Beklentilerimi, kibirimi ve manevi gururumu itiraf ediyorum.

Alçakgönüllülükle hizmet etmeyi bana öğret.
Anlaşmadan itaat etmek.
Hesaplamadan sevmek.

Yapmam gerekenleri sevinçle yapmama izin ver, çünkü sen Tanrı’sın ve ben senin kulunum.
Kimsenin görmediği zamanlarda bile, sadık kalıyorum.
Çünkü varlığın benim en büyük ödülüm.
Amin


Sonuç: Kölenin en büyük ödülü efendisiyle birlikte olmaktır

Luka 17. bölüm:7-10 bizi mahvetmek için aşağılamaz. Bizi özgür kılmak için bizi alçaltıyor.

Bizi merkezinin dışına çıkarır ve güvenli bir yere yerleştirir: Tanrı’ya bağımlılık.

Çünkü egomuz düştüğünde, huzurumuz artar.
Tezahüratın ihtiyacı öldüğünde, özgürlük doğar.
İnsan Tanrı’yla pazarlık yapmayı bıraktığında, güven gelişir.

O zaman manevi yaşam tamamen değişir.

Sevdiğin için hizmet ediyorsun.
İtaat ediyorsun çünkü güveniyorsun.
Onu takip ediyorsun çünkü o Efendimiz.

Sonunda, hizmetçinin en büyük ödülü övgü değildir. Tanrı’nın varlığı.

Haber almak istiyorum Nimetler?

Her gün, Tanrı’nın sözünden güzel bir ayet okuyun ve Babanızla konuşun.

 

Yayınlanan: janeiro 1, 2020
Yapay zeka yardımı ile oluşturulan içerik
Yazar Hakkında

Gino

Sonraki İçerik

Amanda

yöneticisi