“EN, Enkele van de Sadduceeën kwamen, Degenen die zeggen: “Er is geen opstanding”, Ze vroegen hem:
Zeggende: Meester, Mozes heeft ons geschreven dat, Als iemands broer sterft, met een vrouw, en geen nakomelingen achterlaat, Zijn broer neemt de vrouw, En laat voor zijn broeder nakomelingen voortkomen.
Er was, Ja, hoor, zeven broers, En de eerste nam een vrouw, Hij stierf zonder kinderen en de tweede trouwde met haar, En hij stierf zonder kinderen.
En de derde nam haar, en evenzo alle zeven; en zij lieten geen kinderen na. Tenslotte stierf ook de vrouw.
Dus. , in de opstanding, Van wie van hen zal zij de vrouw zijn, Want de zeven hebben haar als vrouw gehad. EN, Jezus antwoordde:, En hij zeide tot hen: De kinderen van dit tijdperk trouwen en worden getrouwd;, En ze trouwen
Maar zij die waardig bevonden worden de komende wereld te bereiken, En de opstanding uit de dood, Ze gaan niet trouwen, noch in het huwelijk worden gegeven;
Zij kunnen immers ook niet meer sterven, want zij zijn gelijk de engelen en zijn kinderen van God omdat ze kinderen der opstanding zijn.
Dat de doden opgewekt worden, heeft ook Mozes aangetoond in het gedeelte over het braambos; daar noemt hij de Heer ‘de God van Abraham en de God Van Isaäk en die van Jakob’.
Hij is geen God van doden, maar van levenden; want voor Hem leven zij allen“.
Lukas 20:27-38
Het belang van het Evangelie van de Dag
Als christenen hechten we veel waarde aan Gods Woord. Het is door geloof in Gods Woord dat we gered worden (Rm 10;17). Het Woord van God wordt dan onze gids voor het leven in alle omstandigheden, of dat nu op de werkvloer is, in ons maatschappelijk leven of zelfs binnen de gezinskring. Ons streven moet zijn door Gods Woord te leven.
God van de levenden: wanneer Jezus de toekomst onthult die we proberen te vergeten
Er zijn vragen die mensen stellen niet omdat ze iets willen leren, maar om een discussie te winnen. Vragen die slim lijken, goed uitgewerkt en vol logica… Maar diep van binnen dragen ze een verborgen bedoeling: God tegen de muur zetten, het geloof terugbrengen tot koud redeneren en zo mogelijk hoop teniet doen.
Het Evangelie van de dag plaatst ons voor zo’n toneel. Een groep nadert Jezus met een ingewikkelde vraag, een bijna absurd ‘hypothetisch’ geval dat is opgezet om het geloof in de opstanding te verwarren en belachelijk te maken. Ze willen bewijzen dat geloof onlogisch is, dat de toekomst een mythe is en het leven eindigt in het graf. En Jezus antwoordt op een manier die niet alleen het argument ontkracht… Maar het opent een reusachtig raam naar de mysterie van eeuwig leven.
Deze passage is diepgaand omdat het een onderwerp aanraakt dat ieder mens op enig moment onder ogen moet zien: De dood en wat daarna komt. Maar Jezus is niet bang om erover te praten. Hij spreekt met autoriteit. Hij biedt geen mooie theorie aan om je te troosten. Hij onthult een realiteit: Het leven houdt niet op. God is geen God van de doden. God is een God van de levenden.
En die zin verandert alles.
1) Wanneer geloof debat wordt: de val van ‘deskundigen’
De groep die Jezus ondervraagt, bestaat uit invloedrijke religieuze mensen met kennis van de Schrift. Voor hen was dat het leven hier. Alles eindigde uiteindelijk. De rest was overdrijving, verbeelding en volkstraditie.
En dan komen ze met een ingewikkeld verhaal: een huwelijk dat door omstandigheden van wet en traditie wordt herhaald met meerdere broers. En ten slotte vragen ze: “In de opstanding, wiens vrouw zal zij zijn? “
De bedoeling is duidelijk: een onmogelijke knoop maken en de opstanding belachelijk laten lijken. Het is alsof ze zeggen: “Als er een leven na de dood bestaat, dan wordt het huwelijksrecht een chaos”. Er is dus geen opstanding
Die soort valstrik bestaat nog steeds, alleen met andere kleding. Soms is het iemand die wetenschap als een excuus gebruikt om geloof te minachten. Soms is het iemand die filosofie gebruikt om zich superieur te voelen. Soms is het iemand die religieuze trauma gebruikt om onverschilligheid te rechtvaardigen.
Maar Jezus laat zich niet intimideren.
Hij speelt geen slimme spelletje. Hij gaat er recht op in: Jullie vergissing is dat jullie de hemel denken met aardse logica.
2) De hemel is geen herhaling van het leven hier
Jezus antwoordt dat in de opstanding het leven niet werkt zoals hier. Het huwelijk — dat hier een concrete, menselijke en historische functie heeft — zal niet op dezelfde manier nodig zijn, omdat het bestaan zal worden getransformeerd.
Dat is een grote sleutel: eeuwig leven is niet meer hetzelfde. Ze is een nieuwe realiteit. Het is geen vermoeiende verlenging van het huidige leven. Het is een getransformeerd leven, vol en compleet.
Veel mensen zijn bang voor de hemel omdat ze zich een eentonige eeuwigheid voorstellen. Anderen vinden het zinloos omdat ze denken dat alles moet blijven zoals het is. Maar Jezus onthult dat de opstanding is een verandering van conditie.
Het is alsof Hij zegt: “Jullie proberen het eeuwige te meten door de regel van het tijdelijke”
De opstanding is een andere manier van bestaan — en dat vermindert niet onze menselijke banden; integendeel, Hij zuivert en verheft alles. Liefde verdwijnt niet. Hij wordt compleet. De gemeenschap houdt niet op. Ze wordt perfect.
3) ‘Ze zijn als engelen’: wat dat werkelijk betekent
Wanneer Jezus zegt dat de verrijzenen “als engelen” zijn, bedoelt hij niet dat wij een engel zullen worden (Een mens blijft een mens). Wat Hij onthult is een kwaliteit: het leven zal vrij zijn van de beperkingen die ons nu vasthouden aan tijd en dood.
Tegenwoordig leven we in de schaduw van kwetsbaarheid:
-
het lichaam wordt moe,
-
de geest mislukt,
-
het hart breekt,
-
Het leven is onstabiel,
-
De tijd vliegt.
Bij de opstanding verandert dat. Het leven zal niet meer in gevaar zijn. De dood zal geen macht meer hebben. Dat is niet alleen troost, maar ook een belofte.
En daar geeft Jezus een beslissende uitspraak: de opgestane mensen kunnen niet meer sterven.
Dat is sterk, omdat het een einde betekent aan alle existentiële angst. Alles waar je van houdt, loopt hier een termijn. Elke vreugde draagt de mogelijkheid van een einde. Elke knuffel heeft een ⁇ e als…”. Maar in het Koninkrijk is leven niet onderbroken.
De opstanding is de plaats waar liefde geen afscheid neemt.
4) Kinderen van de opstanding: een nieuwe identiteit
Jezus noemt hen ook “kinderen van de opstanding”. Dit betekent dat de opstanding geen willekeurige gebeurtenis is — is een verbondenheid, een identiteit. Het is God toebehoren op een definitieve manier.
Hier leven we als ‘kinderen van de tijd’, ‘zijnde kinderen van inspanning’ en ‘zonen van angst’. We rennen door het leven, proberen alles vast te houden. Proberen iets te bewijzen.
Maar Jezus onthult dat er nog een ander deel is: kinderen zijn van Gods toekomst. Kind van het leven dat Hij beloofde. Kind van een hoop die niet teleurstelt.
Het verandert de manier waarop we het heden beleven. Wie in de opstanding gelooft, leeft niet zomaar. Niet omdat je bang bent voor de hel, maar omdat jij de waarde van het eeuwige kent.
5) Jezus’ argument: God verlaat zijn vrienden niet
Na hun verkeerde logica te hebben gecorrigeerd, toont Jezus aan dat de opstanding geen ‘opgemaakt’ idee is maar binnenin de Schrift zelf ligt. Hij doet dit door de naam van God te gebruiken die verbonden is met de patriarchen: God presenteert zich als een God van concrete personen. God verbindt zich met verhalen, gezichten en verbondenheden.
En hier is de kern van de openbaring: Als God zich voordoet als hun god, dan zijn ze niet vernietigd. God sluit geen verbonden met iemand die ‘uitbetaald’ is. God roept niemand bij zijn naam en gooit hem dan weg.
De opstanding is niet alleen ‘om weer te leven’. Het gaat erom dat God trouw is. Het gaat over Gods trouw sterker zijn dan de dood.
Ons probleem is dat we de dood als een eindpunt beschouwen. Maar Jezus onthult dat voor God de dood een komma is. Niet omdat de pijn klein is, maar omdat ze niet definitief is.
6) God is geen God van doden, maar van levenden
Dat is de zin die steeds weerklinkt. Ze is eenvoudig, direct en krachtig.
Ze leert ons twee dingen tegelijk:
-
Voor God eindigt het leven niet.
-
De band met Hem is sterker dan een graf.
Als God de god van de levenden is, dan verandert alles:
-
De dood is niet de grootste kracht in het universum.
-
Rouw is niet het einde van het verhaal.
-
Verlangen is geen schreeuw in de leegte.
-
Hoop is geen zelfbedrog.
Daarom is deze passage zo vertroostend. Het neemt de pijn van het verliezen niet weg. Maar ze plaatst de pijn in een zekerheid: het leven is bewaard in God.
En als iets bij God bewaard wordt, gaat het niet verloren.
7) Het gevaar van de Sadduceeën: een leven zonder horizon
De groep die Jezus ondervraagt, vertegenwoordigt een zeer moderne verleiding: leven alsof er geen eeuwigheid is. Misschien niet met woorden, maar wel met keuzes.
Want je kunt zeggen ‘ik geloof’ en in de praktijk leven alsof alles alleen hier is. Leven met een oppervlakkige spiritualiteit, zonder diepte, geen ware hoop en geen visie op de toekomst.
Als de opstanding uit het geloof verdwijnt, verandert het spirituele leven in moralisme of therapie. Geloof wordt gewoon ‘een goed mens’. En natuurlijk is goed zijn belangrijk. Maar het Evangelie is meer dan dat. Het Evangelie is de aankondiging van een nieuw leven.
Zonder opstanding is alles kort:
-
vergeving wordt moeilijk (omdat het niet de moeite waard is),
-
liefdadigheid wordt tijdverspilling,
-
trouw verandert in dwaasheid,
-
Hoop verandert in romantiek.
De opstanding is dus geen detail van het geloof. Het is een basis.
8) Wat deze passage zegt voor iemand die lijdt?
Dat Evangelie heeft een verborgen omhelzing voor wie rouwt, voor diegenen die iemand verloren hebben. Voor degenen die bang zijn voor de dood.
Omdat Jezus de opstanding niet als een ‘misschien’ noemt. Hij spreekt met zekerheid. Hij toont aan dat het leven in God niet vernietigd kan worden.
Dat betekent dat de dood niet het laatste woord heeft over:
-
Je moeder, je vader, jouw zoon of vriend,
-
zijn verhaal,
-
je liefde,
-
Zijn tranen.
God ziet het. God verzamelt. God behoede. God doet opstaan.
En dat is geen goedkope poëzie. Het is de basis van het christendom.
9) Hoe het Evangelie dagelijks te leven?
De opstanding is niet alleen een idee om aan te denken bij het einde van je leven. Ze is een manier van leven vandaag.
Hier zijn enkele concrete manieren om vanuit die hoop te leven:
1. Leef met minder angst.
Als het leven niet eindigt, hoef je er dan niet aan vast te houden alsof het de laatste lucht is. Dat is geen onverantwoordelijkheid, dat is vertrouwen.
2. Investeer in de eeuwigheid.
Wat je uit liefde doet, gaat niet verloren. Wat je voor God doet, blijft.
3. Leer vrijuit lief te hebben.
De opstanding leert je dat liefde geen bezit is. Liefde is gemeenschap. En de gemeenschap houdt niet op.
4. Bekijk het lijden met een andere blik.
Pijn is geen teken van afwezigheid van God. Vaak is het onderdeel van de weg. Maar het is geen eindbestemming.
5. Bid voor de overledenen en de levenden.
Het christelijke geloof is niet alleen ‘herinneren met verlangen’, het is vertrouwen met hoop.
10) De kernboodschap: de dood regeert niet over het universum
Uiteindelijk geeft dit evangelie ons een zekerheid die de manier van ademen verandert:
De dood regeert niet over het universum — God regeert.
En God is de God van de levenden.
Dat betekent dat:
-
Je bent niet voor niets geschapen,
-
Je loopt niet in de leegte,
-
Je bent geen ongeluk,
-
je bent geroepen voor het leven.
En als Jezus dat zegt, biedt Hij geen religieuze troost aan. Hij onthult het hart van God: een hart dat niet verlaat, dat zich niet scheidt van de zijne, die geen verbonden sluit om ze dan te verbreken.
Alles leeft voor Hem.
11) Een laatste uitnodiging: leef niet alsof het alleen hier is
Dat evangelie is een directe uitnodiging: leef niet met korte horizonten. Leef niet alleen voor het nu. Leef niet alleen om te overleven.
Leef voor God. Leef in hoop. Leef met de hemel in je hart.
Want wie God gelooft, is een god van de levenden:
-
makkelijker vergeven,
-
lijdt met meer betekenis,
-
liefhebben met meer moed,
-
wanhoopt niet in het donker,
-
en verdwaalt niet in de stormen.
De opstanding neemt de pijn niet weg, maar de wanhoop.
En dat is alles.
Moge dat Woord ons vandaag de dag terugbrengen op de eenvoudigste en krachtigste hoop van het Christendom: het leven eindigt niet, want God is een god van de levenden.
Ik zou graag nieuwe Zegeningen?
Elke dag een mooie tekst uit Gods woord voor je om te mediteren en met de Vader te praten.
Content gecreëerd met behulp van kunstmatige intelligentie
